تیره گهر

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ گُ هَ] (ص مرکب) بدگهر. سیاه گهر. بدسرشت و تیره نهاد :
گور و ملک الموت بهم بینداز تو
گر گرز زنی بر عدوی تیره گهر بر.سنائی.
رجوع به تیره شود.