تیره مغز

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ مَ] (ص مرکب) تیره باطن. سیاه درون. تیره و سیاه نهاد :
بدین هندسه ز آهن تیره مغز
برافروخت شاه آن(1) نمودار نغز.
نظامی (از آنندراج).
|| احمق و کودن. (ناظم الاطباء). رجوع به تیره شود.
(1) - ن ل: این.