«لغت نامه دهخدا»
(ص مرکب) پرصدا و بلندآهنگ که صدائی بلند و پرطنین دارد. خلاف پست آهنگ : مرغ تیزآهنگ لختی پر فشاند چون عمود زرفشان بنمود صبح.خاقانی. عندلیب از نوای تیزآهنگ گشته باریک چون بریشم چنگ.نظامی. سهم خدنگ تیزآهنگش خون از دیدهء مریخ روان ساخته. (حبیب السیر).