تیزقدم

«لغت نامه دهخدا»

[قَ دَ] (ص مرکب) شتاب رو. سبکپای. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): ناقه طفاحه القوائم؛ شتاب رو و سبکپای و تیزقدم. (منتهی الارب، یادداشت ایضاً): سنب؛ اسبی تیزقدم. (ایضاً). رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.