تیسیر پذیرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ پَ رُ تَ] (مص مرکب) میسر شدن. ممکن شدن. امکان پذیر گشتن : خود این معانی (خوردن، بوییدن...) بر قضیت حاجت... هرگز تیسیر نپذیرد. (کلیله و دمنه). و بدین دو فتح بانام که به فضل ایزد تبارک و تعالی و فر دولت قاهره تیسیر پذیرفت... (کلیله و دمنه). و طبع بهیمی را که داعیهء بی خویشتنی و... است از خود دور می گرداند و آن در مدتی یسیر تیسیر می پذیرد. (سندبادنامه ص 54). عشر عشیر آن به تحریر طوامیر تیسیر نپذیرد. (جهانگشای جوینی). رجوع به تیسیر شود.
تیسین.
[سی یَ] (اِخ)(1) نقاش بزرگ ایتالیائی (1483-1576 م.) در حدود 1516 م. بزرگترین نقاش ونیز بشمار میرفت. معروفترین اثر او «امپراطور شارل پنجم» است که او را پس از فتح «اوگسبورگ» نشان میدهد. قدرت تجسم و حرکت در تابلوهای وی مکتبی جدید در نقاشی ایتالیا پدید آورده. (فرهنگ فارسی معین). رجوع به دایره المعارف فارسی شود.
(1) - Titien.