تیشه زن

«لغت نامه دهخدا»

[شَ / شِ زَ] (نف مرکب) معروف. (آنندراج). نجار :
تیشه زن اندر هنر آموختن
تخته نسازد ز پی سوختن.
میر خسرو (از آنندراج).
رجوع به تیشه و دیگر ترکیبهای آن شود.
تیشه کار.
[شَ / شِ] (نف مرکب) تبر. (ناظم الاطباء). رجوع به تیشه شود.