تیقان

«لغت نامه دهخدا»

[تَیْ یَ] (ع اِ) (از « ت ءق»)(1) مرد شدیدالوثب، در اصل تیوقان. (از تاج العروس) (از منتهی الارب). مرد شدیدالوثب؛ یعنی مردی که به زودی از جا دررود. (ناظم الاطباء).
(1) - در منتهی الارب ذیل «ت وق» آمده است.