تیمارخوار

«لغت نامه دهخدا»

[خوا / خا] (نف مرکب)غمین. اندوهگین. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
کفیدش دل از غم چو یک کفته نار
کفیده شود سنگ تیمارخوار.
رودکی (از یادداشت ایضاً).
|| تیماری. (انجمن آرا) (آنندراج). رجوع به همین کلمه شود.