تیمسار

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) کلمه ای است که آن را به عربی حضرت می گویند. (برهان)(1) (آنندراج). در پارسی کلمه ای است برای تعظیم که به عربی آن را حضرت خوانند و آن را تیمشار نیز گویند. (انجمن آرا). لقبی است برای تعظیم مانند جناب و این لقب از شت که به معنی حضرت است پست تر می باشد. (ناظم الاطباء). || امروز عنوان خطاب امرای لشکر، از سرتیپ به بالاست. (حاشیهء برهان چ معین).
(1) - از برساخته های فرقهء آذرکیوان، مرکب از تیم (کاروانسرا) + سار (سر). (از یادداشتهای استاد پورداود، بنقل دکتر معین در حاشیهء برهان). رجوع به تیم شود.