«لغت نامه دهخدا»
(اِ) عبوس است که آن ترشروئی کردن و اظهار کراهیت نمودن باشد. (برهان) (از انجمن آرا) (از آنندراج). تندی و درشتی و سخت روئی و عبوس. (ناظم الاطباء).