«لغت نامه دهخدا»
(اِ) تهور باشد و آن بی پروایی و بی تحاشی و بر کاری دویدن. (برهان). تهور و بی پروایی. (انجمن آرا) (آنندراج). بی پروایی و تهور و بی تحاشی گری در کاری. (ناظم الاطباء).