تیه

«لغت نامه دهخدا»

(ع مص) تاهَ تیهاً؛ لاف زدن و تکبر نمودن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی) (از ناظم الاطباء)(1). تکبر کردن. (آنندراج).
(1) - در ذیل تَیه.