ثائب

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از ثوب و ثوبان. || باد تند که پیش از باران وزد. || آب خیز دریا که بعد از فروخوردن آب روان گردد. (منتهی الارب). مدّ مقابل جزر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر