ثادق

«لغت نامه دهخدا»

[دِ] (اِخ) نام وادئی در دیار بنی عقیل و در آنجا آبهائی است. اصمعی گفته است که ثادق وادی بزرگ و پهناوری است که به رُمّه منتهی میشود. (مراصد). || نام اسب منقذبن ظریف.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر