ثاقب

«لغت نامه دهخدا»

[قِ] (اِخ) شاعری از مردم هندوستان. وفات او بشهر بنارس در 1229 ه . ق. و این دو بیت از اوست:
از پشت فلک بر شده در زیر زمین باش
با سیر و تماشای جهان خانه نشین باش
بر مائدهء اهل دول دست مینداز
از مکسب خود قانع یک نان جوین باش.
(قاموس الاعلام).