ثالیقطرون

«لغت نامه دهخدا»

[] (معرب، اِ)(1) کزبره الحبشه(2)است. دیسقوریدس گوید که آن نباتیست دارای برگهای شبیه به برگهای کزبره جز آنکه روی آنها مرطوب و چسبناک است و ساقهء آن کوچک باشد. این نبات اغلب در دشت ها روید خاصیت آن خشک کردن و التیام زخمهاست و بهمین سبب آنرا در قروح مزمن معده بکار برند مؤلف گوید که جمعی بخطا تصور میکنند که این نبات همان رقعه الطالبیه است. (مفردات ابن البیطار)(3).
(1) - Thalectrum.
(2) - Corandre d'Abyssinie. (3) - ترجمهء فرانسه ج1 ص329.