ثأثاء

«لغت نامه دهخدا»

[ثَءْ] (ع صوت) کلمه ای است که بدان تِکّه را به گشنی دارند. کلمه ای است که بدان تکه را برای جهیدن بر ماده خوانند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر