ثبط

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ بِ] (ع ص، اِ) احمق در کار خود. || مرد ضعیف. || مرد گرانبار. || اسب گران و سست. ج، اثباط، ثِباط.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر