ثبن

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ] (ع مص) ثِبان. || درنوشتن عطف جامه و دوختن آن. || دامن بردوختن. || فراهم آوردن نیفهء ازار را از پیش. خبن. || در دامن چیزی کرده در بر گرفتن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر