«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (ع مص) ثجّ. ثجوج. ریخته شدن آب و خون به نیرو. (تاج المصادر بیهقی). || روان شدن آب و خون و جز آن. || (اِ) سیلاب که توجبه باشد. || (ص) فروریزنده. || روان شونده.