«لغت نامه دهخدا»
[ثَدْیْ / ثِدْیْ / ثَ دا] (ع اِ) پستان مرد و زن. || پستان زنان یا عام است حیوانات را. ضرع و ابن حاج گوید که پستان مردم را ثدوه گویند و پستان بهائم را ضرع. (غیاث اللغه). ج، اَثدٍ، ثُدیّ، ثِدیّ. -امثال: تجوع الحُرّه و لاتأکل ثدییها. ای لاتأکل اجره الرضاع. و عرب مزد دایگانی را عار میشمردند و مثل در نظائر مورد بکار است.