ثعاله

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ لَ] (ع اِ) روباه ماده. || عنب الثعلب(1). تاجریزی. سکنگور. روباه تُربَک. || ثعاله الکلا؛ گیاه خشک.
(1) - Morelle.