ثعرور

«لغت نامه دهخدا»

[ثُ] (ع اِ) مرد کوتاه. || سرطرثوت و بر آن. || بر گیاه ذؤنون. || بیخ پیاز دشتی. || خیار کوچک. || دستنبویه. || ثؤلول. زگیل. || چیزی مانند سر پستان که بر غلاف ایر اسب می باشد. ج، ثعاریر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر