«لغت نامه دهخدا»
[ثَ عَ] (ع مص) گندا شدن. گندیدن: ثعطِ لحم؛ بوی گرفتن گوشت. ثعطِ ماء؛ گندیدن آب. || ثعط جلد؛ بوی گرفتن و پاره پاره شدن پوست. || ثعط شفه؛ برآماسیدن لب و کفته گردیدن.
