ثعلبان

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ لَ] (ع اِ) تثنیهء ثعلب. دو روباه. || روباه. و در کنز ثعلبان بضم اول و سوم روباه نر. (غیاث اللغه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر