ثعلبه

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ لَ بَ] (اِخ) ابن سعد یا ثعلبه بن ساعده(1). صحابی است. او درک غزای بدر کرد و در غزوهء احد بشهادت رسید. (قاموس الاعلام) و رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج1 ص207 شود(2).
(1) - در کتاب الاصابه «ساعده ابن مالک» آمده است.
(2) - صاحب کتاب الاصابه، از دو ثعلبه نام می برد که یکی را «ابن ساعده بن مالک» و دیگری را «ابن سعدبن مالک بن خالدبن ثعلبه بن حارثه بن عمرو بن الخزرج بن ساعده الخزرجی الساعدی» می نامد و گوید «ثعلبه بن سعد برادر سهل بن سعد است و در ثعلبه بن ساعده ابی مالک گوید: ابونعیم آرد که گمان کنم این ثعلبه برادر سهل ابن سعد باشد.