«لغت نامه دهخدا»
[ثَ لَ بَ] (اِخ) ابن عبدالرحمن. صحابی انصاری است. وی ملازمت خدمت رسول می کرد و وقتی او را رسول صلوات الله علیه به خانهء یکی از اصحاب فرستاد و او در حرم آن صحابی بنظر ریبه نگریست و رسول (ص) این معنی بوحی بدانست و او بگریخت و مدت چهل روز در کوه ها متواری بود. (قاموس الاعلام و ج1 ص 208 کتاب الاصابه).