ثعول

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ] (ع ص، اِ) ناقه و جز آن که بالای پستانش پستان زائد کوچک باشد یا پستانش سر دیگر دارد و آن عیب است. || کتیبهء ثعول؛ لشکری پر از حشو و توابع.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر