«لغت نامه دهخدا»
[ثِ قَ تُلْ مُ] (اِخ) شهریار. ممدوح فخرالدین اسعد گرگانی بوده است و سپس فخرالدین در قطعهء ذیل هجاء او کرده(1): بسیار شعر گفتم و خواندم بروزگار یک یک بجهد بر ثقه الملک شهریار شاخی تر از امید بکشتم بخدمتش آن شاخ خشک گشت و نیاورد هیچ بار دعوی شعر کرد و ندانست شاعری و آنگاه کرد نیز بنادانی افتخار زو گاوتر ندیدم و نشنیدم آدمی در دولتش عجب غلطی کرد روزگار امید من دریغ بدان خام قلتبان اشعار من دریغ بدان روسپی تبار. (1) - لباب الالباب ج2 ص240.