ثلاثه

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ ثَ] (ع عدد، ص، اِ) (مذکر) سه مرد. (مجمل اللغه) ثلاث. || ثلاثهء متناسبه؛ عددی را گویند که نسبت اولش به دومش مانند نسبت دومش به سومش باشد. و آنرا متناسبهء فرد نیز نامند... (کشاف اصطلاحات الفنون). الثلاثه الذین خلفوا، کعب بن مالک السلمی و مراره بن الربیع العمری و هلال بن امیه الواقفی باشند. (امتاع الاسماع،(1)). ثلاثه سرد؛ ذی قعده و ذی حجه و محرم. سرد زره است و چون این سه ماه متصل بود تشبیه بزره شده است.
(1) - جزو اول. ص483.