«لغت نامه دهخدا»
[ثِلْ لَ] (ع اِ) رمهء بزرگ از گوسفند و بز درآمیخته، یا خاص است به رمهء میش. ج، ثِللَ، ثِلال. || رخنه. || پشم گوسفند؛ کساء جیدالثله. || پشم گوسپند آمیخته بموی و پشم شتر. || مناره مانندی در صحرا که زیر سایهء آن آرام گیرند. || نوبت آب شتران بعد دو روز. || درم بسیار. || گل چاه برآورده شده. ج، ثُلَل. ثِلل. ثِلال.