«لغت نامه دهخدا»
[ثَ مَ رَ تُلْ کَ بَ] (ع اِ مرکب)شفلَّج خوانند و ثمره اللصف و ثمره الاصف نیز گویند بشیرازی کوک گویند و شفلج و قثاء الکبر گویند و طبیعت آن گرم است و در سیم و گویند در چهارم و ترهء کبر چون با نمک و سرکه پرورند لطیف بود و سدهء جگر بگشاید و سپرز و معده را پاک گرداند و طبع را نرم دارد و در کبر منفعت همه گفته آمده است. (اختیارات بدیعی).