ثمله

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ مَ لَ] (ع اِ) باقی آب در تک حوض یا خنور و مانند آن. || باقی خرما در خنور. || خرقهء حیض. ج، ثمل. || پشم پاره ای که بدان روغن بر مشک و شتر مالند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر