ثمیر

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ] (ع اِ) شیری که مسکهء آن ظاهر نشده یا شیری که مسکهء آن ظاهر گردیده باشد. || مسکه که ظاهر شود بر ماست پیش از جمع شدن. || شب ماهتاب. (دهار). || میوه دار. (غیاث اللغه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر