«لغت نامه دهخدا»
[ثَ] (ع مص) ایستادن. اقامت. مقیم شدن به جائی. ثواء مکان یا بمکان؛ اقامت دراز کردن در آن. || فرود آمدن به مکانی. || مدفون گردیدن.
