«لغت نامه دهخدا»
[ثَ قِ] (ع اِ) جِ ثاقب. روشنی ها. لوامع. || ستاره های روشنی دهنده : مناقب او در همهء جهان چون ثواقب درخشان بود. (ترجمهء تاریخ یمینی).
