ثویه

«لغت نامه دهخدا»

[ثَ وی یَ] (ع اِ) زن. || جای گوسپند و شتر. آغل شتران و گوسپندان. || مکان و جای. || سنگ تودهء پست که در صحرا سازند برای نشان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر