«لغت نامه دهخدا»
[بی ی] (اِخ) یکی از شعرای عثمانی در مائهء دهم هجری. او امی بود و شغل خیاطت میورزید و از آنرو تخلص ثیابی گرفت. (قاموس الاعلام).
