مستحیره

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ رَ] (ع ص) مؤنث مستحیر. کاسهء مملو از چربش گوشت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استحاره و مستحیر شود. || (اِخ) نام شهری است. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر