مستخبر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ] (ع ص) خبرجوینده. (غیاث) (آنندراج). سؤال کننده از خبر. (اقرب الموارد). پرسنده. آگاهی پرس. خبرپرس. تفحص کننده. خبرگیرنده.
- مستخبران احوال؛ پرسندگان احوال. (ناظم الاطباء). رجوع به استخبار شود.