«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) نیک شراب خوار. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || به بندگی گیرنده کسی را به قهر. (منتهی الارب). مستعبد. (اقرب الموارد). رجوع به استخمار شود.