«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ مِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعمار. آبادانی خواه. آنکه از کسی آباد کردن جایی را بخواهد. (اقرب الموارد). || استعمارکننده. رجوع به استعمار شود.
