«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ نِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعناد. شتر و اسب چیره شونده بر مهار و رسن. || به عصا زننده مردم را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استعناد شود.