«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لِ] (ع ص) نعت فاعلی از استغلاظ. غلیظ شونده و غلیظ شده. (از اقرب الموارد). || غلیظ یابنده چیزی را. (از اقرب الموارد). || خوشهء گندم سخت شده و دانه برآورده. و نیز هر نباتی که سخت شده باشد. || آنکه جامه را بسبب درشتی و گندگی خرید نکند. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به استغلاظ شود.