«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ضِ] (ع ص) نعت فاعلی از استفضال. باقی گذارندهء چیزی. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || فزونی خواهنده. (از منتهی الارب). چیزی را افزون بر حق خود گیرنده. (از اقرب الموارد). رجوع به استفضال شود.