«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قِص ص] (ع ص) نعت فاعلی از استقصاص. قصاص گرفتن خواهنده از کسی. (از منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استقصاص شود.
