«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استکانه. فروتن و کمینه و رام و خوار. (از منتهی الارب). خاضع و ذلیل. (از اقرب الموارد). رجوع به استکانه شود.