«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ءِ] (ع ص) نعت فاعلی از استلآم. با ناکسان و لئیمان خویشی و مصاهرت نماینده. || در ناکسان زن خواهنده. || زره پوشنده. || آنکه پدرش بد و زشتخوی باشد. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استلآم شود.