«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ طَ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی و اسم زمان و مکان از استمطار. رجوع به استمطار شود. || جای پیدا و نمایان. (منتهی الارب). موضع ظاهر و بارز و منکشف. || مطمع و مورد انتظار: انک للخیر مستمطر. (از اقرب الموارد).