مستمعون

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ مِ] (ع ص، اِ) جِ مستمع (در حالت رفعی). گوش دهندگان. رجوع به مستمع شود : قال کلاّ فاذهبا بآیاتنا انّا معکم مستمعون. (قرآن 26/15).